ابو حمزه ثمالی

‫به من ميگي كافر ، من دينم اينه :

(گر حب علي ُ آل ِ پاكش كفر است ، من كافر اولم خدا مي داند)

آروم گرفتید بد خواها، سید شد از ما ها جدا /

رفت پیش از ما بهترون، رفتش پیش خود خدا

هی گفتید سید کافره، خدا اونو دوس نداره /

پس چرا برد پیش خودش، گفت تو بهشتش جا داره

نترسیدید از سیدیش ، نفرین کنه همه تونو؟ /

خدا یهو غضب کنه ، شما و بچه هاتونو

اولاد پیغمبر نبود ، پشت سرش حرف میزدین؟ /

جهنمو خریدینو ، همه شو آتش کشیدین

حالا کی از حسین ، برای دلها بخونه /

با گفتن یه یا حسین ، دل ما رو بلرزونه

نگاه نافذش کجاست ، بسوزونه دلاتونو /

با حرفای نابش بازم ، آروم کنه غمامونو

کجاست که بازم بخونه ، برام از عباس و حسین /

کجاست که آقا منتظر، مونده تو بین الحرمین

سید مگه قرار نبود، آقا بیاد یارش بشی /

یه شب مهمونت بشه ، تا صبح پرستارش بشی

مگه نگفتی که حسین ، یه گوشه چشم نگات کنه /

مشکل لا ینحلتو، خود آقامون حل کنه

حالا آقا میخواد بیاد ، اما تو نیستی ببینی /

حالا وقتش نبود بری ، بهشتو با چشم ببینی

i;}